Mieczysław Mierzejewski

Mieczysław
Mierzejewski
dyrygent, kierownictwo muzyczne, przekład
10.11.1905
Poznań
11.01.1998
Warszawa
  • Mierzejewski Mieczysław (fotografia)

    Benedykt Jerzy Dorys

  • Mierzejewski Mieczysław (fotografia)

  • Mierzejewski Mieczysław (fotografia)

  • „Mazepa” Tadeusz Szeligowski 1958-11-27

  • Mierzejewski Mieczysław (fotografia)

    Benedykt Jerzy Dorys

  • Otwarcie Teatru Wielkiego w Warszawie 19-11-1965

    Andrzej Zborski

  • Otwarcie Teatru Wielkiego w Warszawie 19-11-1965

    Andrzej Zborski

  • „Pan Twardowski” Ludomir Różycki, 1959-03-05

Nota biograficzna

MIERZEJEWSKI Mieczysław (10 XI 1905 Poznań – 11 I 1998 Warszawa), dyrygent. Wszechstronne wykształcenie muzyczne zdobył w Konserwatoriach Poznańskim (1921–1927) i Warszawskim (1927–1928 – dyrygentura u Grzegorza Fitelberga i Emila Młynarskiego). Pracę dyrygencką podejmował w Operze w Poznaniu i w Warszawie, następnie zawodowe umiejętności pogłębiał w Berlinie, Wiedniu i Paryżu (1930–1932). W 1932 r. Piotr Stermich-Valcrocciata zaangażował go do Studia Operowego przy nowo powstałym w Warszawie Towarzystwie Opery Narodowej (TON). Pracował tam przez dwa lata i z adeptami Studia przygotował m.in. Uprowadzenie z seraju Mozarta. Podczas I Międzynarodowego Konkursu Tańca Artystycznego i Festiwalu w Warszawie (czerwiec 1933) poprowadził w Teatrze Wielkim spektakl baletu Pan Twardowski Różyckiego i od nowego sezonu został dyrygentem tej sceny. Prowadził m.in. Fausta Gounoda (1933, jako początek działalności krótkotrwałej spółki pod nazwą Opera Narodowa), Halkę Moniuszki w 1934 r. na jubileusz 75-lecia premiery dzieła – obok trzech innych najwybitniejszych wówczas operowych kapelmistrzów. Przygotował prapremierę opery Michała Kondrackiego Popieliny (1934), w 1936 r. Strasznym dworem Moniuszki otworzył sezon Teatru Wielkiego pod nową, acz nieskuteczną dyrekcją Jerzego Mazaraki i Zygmunta Mossoczego. W sierpniu 1939 r. podpisał kontrakt na dalszą pracę w Teatrze Wielkim.

            Jednocześnie rosło dlań uznanie jako dyrygenta koncertów symfonicznych. Był też dyrygentem orkiestry Polskiego Baletu Reprezentacyjnego podczas występów w Paryżu, Londynie, miastach Niemiec i Krakowie (1937–1938) oraz w Warszawie w 1939 r. podczas XVII Festiwalu Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (SIMC) – tu z udziałem Chóru i Orkiestry Opery Warszawskiej (balety: Baśń krakowska Kondrackiego, Pieśń o ziemi Palestra i Harnasie Szymanowskiego). Po wojnie, po działalności w Łodzi i Operze Śląskiej (1945–1947) został dyrygentem Filharmonii Warszawskiej przekształconej w Stołeczną z działem operowym (1948). Do 1971 r. był nieprzerwanie dyrygentem Opery Warszawskiej – od 1949 r. w gmachu „Romy”, od 1965 r. w odbudowanym Teatrze Wielkim. Dyrygował uroczystym koncertem na otwarcie gmachu 19 listopada 1965 r., a w serii czterech inauguracyjnych premier poprowadził Króla Rogera. Z wysoką oceną spotykał się muzyczny poziom przygotowywanych przez niego bardzo różnorodnych premier: Hrabiny Moniuszki w reżyserii Leona Schillera (1951), Harnasiów (1951), baletu Romeo i Julia Prokofiewa (1954), Damy pikowej Czajkowskiego (1955, przejętej po umierającym Walerianie Bierdiajewie), Lohengrina Wagnera i Fausta Gounoda (1956), Carmen Bizeta (1957), Salome Straussa (1961), Ifigenii na Taurydzie Glucka, Juliusza Cezara Händla i Kawalera srebrnej róży Straussa (1962), Don Carlosa Verdiego (1964); a w nowym gmachu m.in. Aidy Verdiego i Wieczoru Szymanowskiego (Mandragora, Nokturn i Tarantella, Harnasie 1966), Sprzedanej narzeczonej Smetany (1968).

            Był niezawodnym i niezmordowanym dyrygentem nie zawsze pierwszego planu, niektóre z utworów prowadził na przedstawieniach po kilkadziesiąt razy. Zyskał autorytet operowego znawcy i opinię muzyka pracowitego, solidnego, muzykalnego, obdarzonego wyjątkową pamięcią i zdolnością szybkiej orientacji. Jego żoną była wybitna aktorka Janina Romanówna.

 

                                                           Za: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego, t. III (w druku)

 

 

Inscenizacje (30)

Multimedia

Zdjęcia

  • Mierzejewski Mieczysław (fotografia)

    Benedykt Jerzy Dorys

  • Mierzejewski Mieczysław (fotografia)

  • Mierzejewski Mieczysław (fotografia)

  • „Mazepa” Tadeusz Szeligowski 1958-11-27

  • Mierzejewski Mieczysław (fotografia)

    Benedykt Jerzy Dorys

  • Otwarcie Teatru Wielkiego w Warszawie 19-11-1965

    Andrzej Zborski

  • Otwarcie Teatru Wielkiego w Warszawie 19-11-1965

    Andrzej Zborski

  • „Pan Twardowski” Ludomir Różycki, 1959-03-05

Druki teatralne

  • Afisz premierowy. „Mazepa” Tadeusz Szeligowski 1958-11-27

  • Afisz „Straszny Dwór” z dnia 17-07-1952. Państwowa Opera w Warszawie Hala Mirowska

  • Wkładka obsadowa „Straszny Dwór” Sezon 1948/1949, Filharmonia Stołeczna

  • Sztrajfa. „Don Carlos” Giuseppe Verdi 23-10-1966. Gościnny występ Tadeusza Wierzbickiego w partii Króla Filipa II, solisty Opery Królewskiej w Brukseli

  • Afisz premierowy. „Król Roger” Karol Szymanowski 23-11-1965

  • Afisz przedstawienia dla młodzieży „Król Roger” - Karol Szymanowski 16-04-1966

  • Afisz premierowy „Kawaler Srebnej Róży” Richard Strauss 30-12-1962

  • Program „Lohengrin” Richard Wagner 25-02-1956

  • Afisz premierowy. „Hrabina” Stanisław Moniuszko 29-06-1951

  • Afisz premierowy„Salome” Richard Strauss 02-07-1961

  • Program. „Pan Twardowski” Ludomir Różycki

  • Wkładka obsadowa. „Mazepa” Tadeusz Szeligowski 1958-11-27

  • Afisz Repertuarowy 28-08-1950 – 03-09-1950

  • Afisz Repertuarowy 23-04-1951 – 29-04-1951

  • Afisz Repertuarowy 11-07-1960 – 17-07-1960

  • Afisz repertaurowy. 20.11.1965 – 30.11.1965

  • Afisz obsadowy „Harnasie” Karol Szymanowski 1952-07-12

  • Afisz premierowy „Harnasie” Karol Szymanowski 1951-12-29

  • Wieczór baletowy 1966-11-23/24 Nokturn i Tarantela / Mandragora / Harnasie

  • Afisz obsadowy „Harnasie” Karol Szymanowski 1952-11-15

  • Afisz obsadowy „Romeo i Julia” Siergiej Prokofiew 1954-07-01

  • Wkładka obsadowa „Romeo i Julia” Siergiej Prokofiew 1954-05-22

  • Wkładka Obsadowa „Straszny dwór” Stanisław Moniuszko

  • Afisz premierowy. „Jezioro łabędzie” Piotr Czajkowski 1966-01-15

  • Afisz premierowy „Faust" z „Nocą Walpurgii” Charles Gounod 28-07-1956, 29-07-1956. Państwowa Opera w Warszawie

  • Wkładka premierowa „Faust z Nocą Walpurgii” Charles Gounod 28-07-1956

  • Afisz premierowy „Romeo i Julia” Siergiej Prokofiew 1954-05-22